Taraki's Blog :: Ver 12 :.:.: Christmas is coming~

นึกว่าจะไม่ได้อัพละ แต่ตอนเช้าว่าง เลยแอบอัพหน่อย

เมื่อวานไปสอบ CU-TEP มา ไม่ถึง 80 ชัวร์เหอะ Reading ทำไม่ได้เลย ไม่ยากหรอกนะ แต่ทำไม่ทัน 60 ข้อ 70 นาที พาสเสจยาวหน้าครึ่งทุกพาร์ท (Cloze test 15 ข้อ เกือบ 2 หน้า โฮกกกกกกกกกกกก) ตอนเหลือ 2 พาร์ทสุดท้ายก้มมองนาฬิกา

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

เหลือ 20 นาที

อ่านแบบ Brief กันเลยคราวนี้ (ขนาดภาษาไทยยังบรีฟแล้วงง แล้วอังกฤษจะเหลือมั้ยอ่า T^T)

พาร์ทอื่นๆก็พอไหว แต่ reading บั่นทอนกำลังใจอย่างแรง

------------------------------------------------

สอบเสร็จ สะโหลสะเหลกลับบ้าน ล้างหน้าล้างตา รอหลินโทรมา เตรียมกล้องวีดิโอกะขาตั้งไปให้นุ่น (แล้วมันก็ไม่ใช้....หนักนะเว้ยเฮ้ย -*-)

หลินโทรมาก็ออกจากบ้านไปพารากอน โทรหานุ่น นุ่นอยู่มาบุญครอง โทรหาฝน ฝนอยู่เซ็น งั้นตรูไปเซ็น -- --" ไปถึงเจอพัฟนั่งเนียนอยู่ ฮ่าๆ

นั่งๆไปเรื่อยๆ พี่สุกะส้มนุ่นออกไปซื้อบัตร เราก็นั่งกินถั่วแดงร้อนต่อ กินเสร็จก็เดินวนๆดูบรรยากาศดูโน่นนี่ เมาท์ไปเรื่อย แล้วก็ไปหาร้านเน็ทจองบัตรคอนแทนเพราะคนเยอะมาก พี่สุกะส้มนุ่นรอจองไม่ไหว เข้าทรูคาเฟ่ไปจองบัตร ใช้วิชามารที่เคยทำเป็นประจำกับการก๊อปแปะใบจ่ายเงินจนพี่พนักงานแซวว่าเค้าจะตกงานเพราะเรา

โห่ยพี่....อาชีพหนูมันเกี่ยวพันกะไอ้พวกนี้เห๊อะ

(ก่อนเข้าทรูแอบส่องเห็นภาคย์กะแบงค์จากชั้นที่ยืน พอบอกฝนกะแตง สองคนนั้นลงไปไม่ทันเห็นแฮะ)

แล้วก็ล่องลอย พี่สุมอบหมายภารกิจให้ไปเกาะอยู่แถวทางเชื่อมสยาม-พารากอน เพราะพวกเทพต้องเดินผ่าน แต่ไปตรงนั้นแล้วเข้าไม่ได้ คนเยอะมาก แถมโดนกั้นทางเดินตลอด เลยย้ายมาปักหลักที่ข้างบันไดเลื่อนชั้น 1 แทน

อยู่กะแตงไปเรื่อยๆ เมาท์ๆ ลองกล้องเล่น คุยกันตั้งแต่เรื่องเอสเจ ทงบัง โคฟเวอร์ ยันเรื่องทั่วไป โทรบอกพ่อเป็นระยะว่าฝนตกกลับบ้านไม่ได้ (จริงๆคือหนูขยับตัวไม่ได้ตะหาก -- --") แล้วพ่อก็โทรมาว่าในหยุดแล้ว จะกลับก็รีบกลับ.....

ป๊า...หนูออกไม่ได้ คนเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก

เลยได้อยู่ดูต่อ

โดนกรี๊ดหลอกตั้งไม่รู้กี่ที ยืดหล้องจนเมื่อยแขน นังชะนีม.ต้นข้างๆก็เอาผมเปียกๆเบียดแขนอยู่ได้ 

ช้านเกลียดคนผมเปียกๆเว้ย ผมตัวเองหรือผมเพื่อนไม่เป็นไร แต่นี่ผมใครไม่รู้ เอาออกป๊ายยยยยยยยย

และชะนีเด็กคนเดิมก็เหยียบเท้ากรู เลยตบหลังไปป๊าบนึงแล้วก็ "อย่าเหยียบเท้า!!" ยัยเด็กนั่นมองหน้า "ขอโทษค่ะ" ด้วยเสียงกระชาก แล้วก็หันกลับไปโหยหวนต่อ

องค์ลงซักทีดีมั้ย -- --+

ยังไม่ทันจะองค์ลง สตาฟก็วิ่งกันกระจาย คราวนี้มาจริงเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ชางมินนนนนนนน หล่อออออออออออออออ ผมสั้นหล่อมาก มากจนที่ยืนเมื่อยๆ นอยเด็กข้างๆนั้น หายไปหมดเลย แค่เห็นหน้าน้องก็ลืมเลยจริงๆนะ

แจจุงจำได้แต่สว่างๆ สว่างทั้งตัว หน้า หัว และชุด

มิกกี้....สนุกมั้ยกะการเกาะบันไดเลื่อน ดูท่าทางหลั่นล้ามาก ฆ่าแตงตายไปด้วยการชูสองนิ้ว ฮ่าๆ

ยุนโฮ เหมือนหลุดออกมาจากโปสเตอร์ หน้าตาในโปสเตอร์เป็นไงตัวจริงก็เป็นงั้น

น้องเซียห์ ผอม เอวบาง ก้นกลมๆ เอสไลน์ๆๆๆ น่ารักๆ โบกมือบ๊ายบายรอบตัว

สรุปว่าวีดิโอที่ถ่ายมาได้ไหวมากเหมือนใช้กล้องมือถือถ่ายทั้งที่ใช้กล้องวีดิโอ ข้างหลังทั้งเบรยดทั้งดัน จนกล้องหลุดน้องมินไปตกที่ตาปาร์คแทน

แง....

ไฟล์ตรูกลายเป็นแฟนแคมมิกกี้ไปแล้ว 34 วิ ตาปาร์คล่อไป 20 งือ....

รอให้คนเค้าวิ่งกันไปก่อนก็เดินหาอีฟ เมาท์กะอีฟแล้วก็โทรหาพี่เบิ้ล แล้วก็กลับบ้าน

โทรไปสครีมใส่โป้ย แล้วก็กินข้าว อาบน้ำ ดูเลิฟเลตเตอร์ ฮาจนกรามแทบหลุด ป๋ามินฮาโคดป้า ป๋าเฮซองก็โหดโคดป้า (แต่น่าร๊ากกกกกกกกก)

----------------------------------------------------

Happy Birthday Lee Donghae

ขอให้เป็นหมวยน้อยน่ารักสดใส เริงร่า เป็นลูกปลาน้อยตัวแสบของไอ้เด็กแก้มแตกไปนานๆ

แกล้งฮยอกน้อยลงหน่อยนะ สงสารไก่มัน หงอจะตายแล้ว