Ver. 7 :: Be My Valentine

ไม่ลงรูปนะคะ รูปที่ถ่ายมามันมืดอ่ะ เกินกว่าจะปรับไหว TTATT

เมื่อวันอาทิตย์ได้ออกจากบ้านไปงาน KFC ตอนแรกว่าจะไม่ไป เพราะอยากไปเจเทรน แต่ไปๆมาๆก็ตัดใจกะเจเทรนไปงานนี้แทน (40% ของการตัดสินใจคือซินโครไนซ์เลยนะนี่ ฮ่าๆ)

แต่พอเห็นรูปรีพอร์ตเจเทรนแล้วร้องโฮกกกกกกกกกกก คอสAngel Sanc. กรูพลาดดดดดดดดดดดดดดด มิคาจัง แมตแฮตเตอร์ รูซิเฟล อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก

.
.
.

เอาล่ะ...กลับมา KFC

ออกจากบ้านเที่ยงกว่าๆ ไปถึงก็เกือบบ่ายโมง )บ้านใกล้มันก็ดีตรงนี้อ่ะนะ) ตะกายฝูงชนเข้าไปหาส้มนุ่นที่นั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ ระหว่างทางก็แว่บเข้าบูท sweetkitkat เอาร่มให้อีฟ (พอบอกว่าร่มของอีฟคนรับของเรียกคนออกมาดูใหญ่ เฮ้ย!! แค่มาเอาของให้อีฟ แต่ไม่ใช่อีฟเว่ย -*-) แล้วก็สอย Dark Choc กลับมา 1 เล่ม เยสสสส!! ในที่สุดก็ได้อ่านตอนจบแล้ว (ลืมไปแล้วนะว่าเคยอ่านฟิคเรื่องนี้ วะฮ่าๆ)

เบียดเด็กๆไปจนถึงส้มนุ่นได้ก็นั่งแหมะอยู่ตรงนั้น มองกล่องป็อกกี้และสารพัดช็อกโกแลตในถุงของน้องป้อนตาเป็นมัน แล้วก็ได้กิน Chocolate Cookie หร่อยมั่กๆ แต่ยังไม่ได้แกะช็อกโกแลตของเมย์จิกล่องนั้นเลยอ่ะป้อนนนนน *ปาดน้ำลาย*

ก่อนเริ่มโคฟเวอร์ก็เปิดโอพีวีกัน ดูไปประมาณ 10 กว่าอันได้ 9 อันแรกเปนยุนแจ จะอ้วกเป็นยุนแจแล้ว ต่อจากยุนแจเราก็ได้เห็นฮันชอลแว่บนุง ก่อนจะฝ่าฝูงชนออกมาหาดาร์กชอคอีกเล่มให้เจ๊เบิ้ล แต่มันหมดเลยเดินเลยไปห้องน้ำแทน) พอกลับมาก็เป็นคังทึกอีกหลายอัน -- --

ช่วยแรนดอมหน่อยเถอะค่ะ ถึงจะชอบคังทึก แต่ดูติดๆกันมันก็เอียนงิ น่าจะสลับไปสลับมา คนดูเค้าจะได้ไม่เบื่อ บางคนที่ไม่ชอบคู่บางคู่เค้าจะได้ไม่เกิดอาการเซ็งติดๆกันนะ

ยังไม่ถึงบอมด๊องที่กลุ่มเรารอคอยก็โดนตัดฉับเข้าโคฟเวอร์ ก็เข้าใจว่าอยากให้ตรงเวลา แต่แบบ....เวลาระหว่างที่รอให้สตาฟเซ็ทอะไรให้พร้อมก็เปิดไปก่อนก็ได้นี่น้า...คนมางานเค้าจะได้ไม่เซ็งง่ะ

วงแรกเต้นแบทเทิล.....วงนี้นี่เองที่เมโกะบอกว่าโจมาช่วยเต้นให้ เชื่อแล้วว่าแค่มาช่วย เพราะโจเต้นเป็นใครตัวโจเองยังมึนเลย ฮ่าๆๆๆ ฝนโดนลากขึ้นไปเล่นเกมส์ด้วย (ทั้งๆที่เค้กกล้วยน้ำว้าของน้องป้อนยังคาปาก)เรา ส้มนุ่น โอ้ พร้อมใจกันถ่ายวีดิโอเก็บอย่างสนุกสนาน

เค้กกล้วยน้ำว้าของป้อนอร่อยดี แปลกใหม่ เพิ่งเคยลอง ฮ่าๆ

ต่อจากนั้นก็เป็น SS501 ติดกันสองวง เราไม่ได้สนใจวงนี้มากอยู่แล้ว ก็เลยดูแบบผ่านๆ

พอวงที่ 3 ขึ้นก็เกิดปัญหา สตาฟบอกว่าคนล้น ข้างนอกเข้ามาไม่ได้ เลยแก้ปัญหาด้วยการให้คนดูที่นั่งอยู่ลุกขึ้นยืน.....ก็เป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้ากันไป

แต่คุณลืมไปรึเปล่าว่าเวทีสูงแค่ครึ่งเมตร!!!

คนที่เคยไปงานอะคินโด หรืองานอะไรก็ตามที่จัดที่สมาคมนิสิตเก่าจุฬาคงนึกกันออกใช่มั้ยคะว่าเวทีมันเตี้ย ยกระดับจากพื้นราวๆครึ่งเมตร (ถูกมั้ยไม่รู้ ไม่แน่ใจ เรากะระยะอะไรไม่ค่อยถูก) ถ้านั่งเก้าอี้มันจะพอดีสายตา ถ้านั่งพื้นก็เงยนิดหน่อย แต่คนข้างหลังก็พอมองเห็นแบบไม่บังกัน แต่ถ้ายืน......

มันจะมองอะไรไม่เห็นนอกจากหัว ผม ซอกคอ และบ่า คนข้างหน้า จะมุดดูตามช่องคอก็ยังไม่เห็นเลยเฮอะ....

พวกเราเลยพร้อมใจกันจรลีออกจากบริเวณที่เคยอยู่ เนื่องจากมันร้อน เบียด เหม็นเหงื่อ อึดอัด บลาๆ (แล้วแต่จะบ่น) ไปอยู่ข้างหลังๆกันแทน ก็เลยได้จองดาร์กชอคให้เจ๊เบิ้ลอีกรอบ แล้วก็เดินวนๆดูของโน่นนี่ในงานไปเรื่อยๆ

วงที่ 4 เป็นโคฟเวอร์วันเดอร์เกิร์ลที่....เรามองไม่เห็นอีกเช่นเดิม

พอจบวงที่ 4 คนก็เริ่มนั่งกัน แต่เราก็ปักหลักอยู่ข้างหลังนั่นแหละ ไม่คิดจะแทรกกลับไปนั่งที่เดิมแล้ว

วงที่ 5 Pandora ก็ขึ้น เราไม่ค่อยได้กรี๊ดเท่าไหร่ ได้แต่ลูบหัวลูบหลังแตงให้ใจเย็นๆ (ก่อนแก้วหูชั้นจะระเบิด) คือแพนโดร่าไม่ใช่ทาร์เก็ตหลักของเราอ้ะ....

ต่อจากแพนโดร่าก็เป็นโคฟชอนซัง กรี๊ดดดดดดดดดดดด คนที่เป็นสเตสุดยอดดดดดดดด สะโพกจะหลุดแล้ว คนอื่นๆก็เต้นดี สวย ท่าชอนซังจริงๆแล้วไม่ยากนะ แต่จะเต้นให้สวยด้วยแรงด้วยเนี่ย มันยากว่ะ

ต่อจากนั้นรู้สึกจะเป็นฟีโนมีนอน มั้งนะ เรามองไม่ค่อยเห็น โดนเด็กบังเหมือนเคย -- --

ปิดท้ายด้วยซินโครไนซ์ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แตงกรี๊ดพี่วินกับน้องจุ๊บ เราตายไปแล้วกับพี่จูล น่ารักโคดดดดดดดดดดดด ยิ่งตอนเต้นมัลแฮ ท่าน้องคริสมันจะดุ๊งดิ๊งๆ กรี๊ดๆๆๆๆ น่ารักเกินไปแล้ว โฮวววววววว

โดนป้อนแกล้งตั้งหลายรอบ เอามือมาปิดตามั่ง เอาหัวมาบังมั่ง....ใช่เซ่ ก็เค้าไม่สูงเน่ -*-

พอจบก็ถอยออกมาอยู่หน้างานกะพวกฝน เมาท์กะน้องคนที่ทำโอพีวีฮันชอลที่ฉายไปตอนแรก เราก็เลยดูอีกรอบ แล้วก็อ่าน 23 ข้อฮันชอลด้วย อ๊ากกกกกกกก น่ารักกกกก (ระหว่างนั้นก็มีศึกระหว่างซีฮันกะฮันชอลเกิดขึ้นด้านหลังเรา.....น้องจ๋า อย่าทะเลาะกาน งือ...)

แล้วก็หันไปหันมา เมาท์ไปเมาท์มา พี่จูลก็มายืนอยู่ไม่ห่าง (ฝนหรือป้อนก็ไม่รู้ เป็นคนสะกิดให้ดู) ถลาไปถ่ายรูปค่ะ แต่โดนฝนกลั่นแกล้ง ผลักซะหัวแทบทิ่มหน้าพี่เค้าแล้ว ว้อย...ตรูเขินนะ

ได้คุยกะพี่จูลเต็มๆครั้งแรก น่ารักอ๊า..... ขำตอนที่น้องฝน(น้องเค้าชื่ออะไรอ่ะ ลืม...) ถามว่าพี่เค้าเต้นเป็นใคร เราก็บอกว่าพี่เค้าเป็นคริสกะเรียววุค แล้วฝนก็ต่อว่า เป็นเรียววุคที่น่ารักมากๆ

พี่จูลม้วนเลย อ๊าย...น่ารัก >//////<

(เล่าให้หยกฟัง หยกบอกว่า ไม่รู้พี่จูลหน้าบางหรือฝนมันหน้าด้านกันแน่ ฮ่าๆๆๆ)

แล้วเป้าหมายต่อไปของเราคือ น้องวิน น้องเดินฝ่าฝูงคนตรงมาทางเรา (อีนี่ยืนอยู่ตรงประตูงานเป๊ะๆ) เราก็คว้ากล้อง แล้วขอถ่ายรูปด้วยความไวแสง น้องเหวอไปนิดนึงแต่ก็ปั้นหน้าแจจุงให้ถ่ายรูปแต่โดยดี แต่แบบ...มันย้อนแสง อ๊ากกกกกกกกกกก ทำไมชั้นต้องมีปัญหากับการถ่ายรูปในสมาคมนิสิตเก่าทุกครั้งด้วยเว้ย....

ป้อนแกล้งแตงเรื่องชางมินคนนั้นเล็กน้อย แหม...ยังไงก็ได้รู้ชื่อเค้าแล้วน่าแตง ฮ่าๆ

จบงาน รอเปิดโอพีวี กรี๊ดคยูมินไปนิดนึง พ่อก็เรียกกลับบ้าน.....

ยังไม่ได้ไปเดินงานกินซ่าเลย โฮววววววววววววววว

-------------------------------------------

มาว่าเรื่องนอยต่อ ขอแบ่งเป็นข้อๆ

1. เยซองกะโซลกิ..........เราไม่ได้นอยเรื่องเยคบสาว แอบดีใจนิดหน่อยด้วยที่ตานี่ก็มีข่าวเรื่องผู้หญิงกับเค้าได้เหมือนกัน (กรูรู้ว่าเมิงก็ผู้ชายคนนึงอ่ะอ้วน สาวในบิกินี่ที่พัทยามันเป็นเครื่องยืนยัน) แต่แบบ....นอยอ่ะ....นอยที่มันไม่สนใจน้องอุค อุตส่าห์บีบคอบังคับฝนให้อัพM4Uที่น้องไปเป็นเกสต์ (หลังจากไม่ได้ไปมาหลายอาทิตย์) น้องไอ น้องเป็นหวัด เมิงสนใจหน่อยสิอ้วน เอาแต่ขำอยู่นั่นแหละ โกรธว่ะแมร่ง.....

ลดแรงค์ๆ -- --

2. วอนฮัน VS. วอนฮยอก..........แล้วตรูก็โดนเล่นอีกแล้ว อยู่เฉยๆ สครีมวอนฮยอกกะกลุ่มตัวเองเท่านั้น แล้วเจือกมายุ่งกะกรูทำไมนี่.....ไม่ใช่ไม่ชอบวอนฮันแล้ว ก็แค่ชอบวอนฮยอกมากกว่า แล้วมันผิดตรงไหน เราไม่ไประรานใคร เราชอบของเราเฉยๆ แล้วทำไมต้องมายุ่งกะตรูอีกแล้วฟระ -*-

"พี่เอาอะไรคิดวอนฮยอก?"

.
.
.
.
.

"น้องเอาอะไรคิดวอนฮัน พี่ก็เอาอันนั้นคิดแหละค่ะ"

แล้วน้องเค้าก็หายไปจากสารบบชีวิตกรู...............ดีแล้ว เลิกๆกันไปเถอะค่ะ พี่จะกรวดน้ำคว่ำขันไปให้

ยังชอบวอนฮันอยู่นะ เพราะเท่าที่เราได้คุยกับเด็กวอนฮันส่วนใหญ่เค้าก็เปิดรับกว้างๆ (ขนาดตีกะอีฟเรื่องวอนฮัน-วอนฮยอกอยู่บ่อยๆ แต่ก็ยังรักอีฟมิเปลี่ยนแปลงนะ จุ๊บๆ) แต่นะ....กะเด็กบางคนมันก็เป็นข้อยกเว้น...

เบื่อ...

----------------------------------------

ผิดคาดที่ปุยฝ้ายออก ไม่น่าเชื่อเลย -- --

อยากให้ตี๋หรือไม่ก็พะแพงออกมากกว่า แรกๆเราก็ชอบตี๋อ่ะนะ ดุมันเป็นตัวของตัวเองดี แต่หลังๆชักไม่ไหว เราเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ปรับตัวว่ะ อาทิตย์ที่ 8 แล้วนะตี๋ ควรปรับร่างกายให้เคยชินได้แล้ว ศิลปินต้องมีความรับผิดชอบกับสิ่งที่เป็นหน้าที่ และไม่มีคำว่าทำไม่ได้สำหรับคนที่คิดจะเป็นศิลปิน

เออ....ทำไมตี๋โดนกักบริเวณหว่า ขอตัวไปสืบหาความจริงก่อนละกัน